پایان نامه ارشد رایگان درمورد (خواب، (قوس، 1)

صراط المستقیم
(خواب میخک / 122)
اهْدِنَا الصِّراطَ الْمُسْتَقيمَ
ما را بسوى صراط مستقيم هدايت فرما.
(فاتحه / 6)
از زنان آدرس پرس غریب
از زنان خسته امن یجیب
(خواب میخک / 125)
أَمَّنْ يُجيبُ الْمُضْطَرَّ إِذا دَعاهُ وَ يَكْشِفُ السُّوءَ وَ يَجْعَلُكُمْ خُلَفاءَ الْأَرْضِ أَ إِلهٌ مَعَ اللَّهِ قَليلاً ما تَذَكَّرُونَ
يا آن كه درمانده را چون بخواندش پاسخ مى‏دهد و رنج از او دور مى‏كند و شما را در زمين جانشين پيشينيان مى‏سازد. آيا با وجود اللَّه خداى ديگرى هست؟ چه اندك پند مى‏گيريد.
( نمل / 62)
خواب چاه اسفلین در سافلین
خواب قرص لا احب الافلین
(خواب میخک / 134)
ثُمَّ رَدَدْناهُ أَسْفَلَ سافِلينَ
آن گاه او را فروتر از همه فروتران گردانيديم.
( تین / 5)
فَلَمَّا جَنَّ عَلَيْهِ اللَّيْلُ رَأى‏ كَوْكَباً قالَ هذا رَبِّي فَلَمَّا أَفَلَ قالَ لا أُحِبُّ الْآفِلينَ
چون شب او را فروگرفت، ستاره‏اى ديد. گفت: اين است پروردگار من. چون فرو شد، گفت: فرو شوندگان را دوست ندارم.
(انعام / 76)
هر کجا باشد ترازو یا حدید
ذوالفقار آید در آن وادی پدید
(خواب میخک / 161)
وَ لَهُمْ مَقامِعُ مِنْ حَديدٍ
و نيز براى آنهاست گرزهايى آهنين.
(حج / 21)
وَ السَّماءَ رَفَعَها وَ وَضَعَ الْميزانَ
آسمان را برافراخت و ترازو را برنهاد.
(رحمن/ 7)
صبحها یاسین فشانی میکنم
عصرها والعصر خوانی میکنم
(خواب میخک/ 172)
آیات اول سورههای یس و عصر
باغ غفران دامن سرپوش اوست
بستر والیل در آغوش اوست
(خواب میخک / 194)
وَ قالُوا سَمِعْنا وَ أَطَعْنا غُفْرانَكَ رَبَّنا وَ إِلَيْكَ الْمَصيرُ
گفتند: شنيديم و اطاعت كرديم، اى پروردگار ما، آمرزش تو را خواستاريم كه سرانجام همه به سوى توست.
(بقره / 285)
وَ اللَّيْلِ إِذا يَغْشى‏
سوگند به شب آن گاه كه جهان را در خود فرو پوشد،
(لیل/ 1)
من خطاب من و سلوا خوردهام
نان وشبنم، روح و حلوا خوردهام
(خواب میخک / 204)
وَ ظَلَّلْنا عَلَيْكُمُ الْغَمامَ وَ أَنْزَلْنا عَلَيْكُمُ الْمَنَّ وَ السَّلْوى‏ كُلُوا مِنْ طَيِّباتِ ما رَزَقْناكُمْ وَ ما ظَلَمُونا وَ لكِنْ كانُوا أَنْفُسَهُمْ يَظْلِمُونَ
و ابر را سايبانتان گردانيديم و برايتان مَنّ و سَلوى فرستاديم: بخوريد از اين چيزهاى پاكيزه كه شما را روزى داده‏ايم. و آنان بر ما ستم نكردند، بلكه بر خود ستم مى‏كردند.
(بقره/ 57)
یاد از آن سالی که رو در روی باد
غرس میکردیم باغ ان یکاد
(خواب میخک / 212)
وَ إِنْ يَكادُ الَّذينَ كَفَرُوا لَيُزْلِقُونَكَ بِأَبْصارِهِمْ لَمَّا سَمِعُوا الذِّكْرَ وَ يَقُولُونَ إِنَّهُ لَمَجْنُونٌ
و كافران چون قرآن را شنيدند نزديك بود كه تو را با چشمان خود به سر درآورند و مى‏گويند كه او ديوانه است،
(قلم / 51)
کیست کفوت آن که در صحرای خم
مست شد از جام اکملت لکم
خواب میخک / 226)
الْيَوْمَ أَكْمَلْتُ لَكُمْ دينَكُمْ وَ أَتْمَمْتُ عَلَيْكُمْ نِعْمَتي‏ وَ رَضيتُ لَكُمُ الْإِسْلامَ ديناً فَمَنِ اضْطُرَّ في‏ مَخْمَصَةٍ غَيْرَ مُتَجانِفٍ لِإِثْمٍ فَإِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ رَحيمٌ
امروز دين شما را به كمال رسانيدم و نعمت خود بر شما تمام كردم و اسلام را دين شما برگزيدم. پس هر كه در گرسنگى بى‏چاره ماند بى آنكه قصد گناه داشته باشد، بداند كه خدا آمرزنده و مهربان است.
(مائدة / 3)
اشک زهرا چیست روح یاسمین
یک شراب ناب از زیتون و تین
(خواب میخک / 234)
وَ التِّينِ وَ الزَّيْتُونِ
سوگند به انجير و زيتون،
(تين / 1)
روی خاکستان سبز سلسبیل
رد شدم از رد پای جبرییل
(خواب میخک / 235)
عَيْناً فيها تُسَمَّى سَلْسَبيلاً
از چشمه‏اى كه آن را سلسبيل مى‏گويند.
(دهر / 18)
نیست کس در باغ، تنهاییم ما
آدم و شیطان و حواییم ما
(خواب میخک /240)
فَقُلْنَا يََادَمُ إِنَّ هَاذَا عَدُوٌّ لَّكَ وَ لِزَوْجِكَ فَلَا يخُْرِجَنَّكُمَا مِنَ الْجَنَّةِ فَتَشْقَى
گفتيم: اى آدم، اين دشمن تو و همسر توست، شما را از بهشت بيرون نكند، كه نگونبخت شوى.
(طه / 117)
ما همین خاکیم روحآگین شده
با رسوب رودها رویین شده
(خواب میخک /240)
وَ مِنْ آياتِهِ أَنْ خَلَقَكُمْ مِنْ تُرابٍ ثُمَّ إِذا أَنْتُمْ بَشَرٌ تَنْتَشِرُونَ
از نشانه‏هاى قدرت اوست كه شما را از خاك بيافريد تا انسان شديد و به هر سو پراكنده گشتيد.
(روم /20)
فَإِذا سَوَّيْتُهُ وَ نَفَخْتُ فيهِ مِنْ رُوحي فَقَعُوا لَهُ ساجِدينَ
چون آفرينشش را به پايان بردم و از روح خود در آن دميدم، در برابر او به سجده بيفتيد.
(حجر / 72)
کی توان بی جسم دیدن یار را
جنت فی تحتهاالانهار را
(خواب میخک / 251)
إِنَّ اللَّهَ يُدْخِلُ الَّذينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ جَنَّاتٍ تَجْري مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهارُ إِنَّ اللَّهَ يَفْعَلُ ما يُريدُ
خدا كسانى را كه ايمان آورده و كارهاى شايسته كرده‏اند به بهشتهايى كه در آن نهرها جارى است داخل مى‏سازد، و خدا هر چه خواهد همان مى‏كند.
(حج / 14)
ای نیایش مشعلان، تاریکتر
ای خدا، نصف کمان نزدیکتر
(خواب میخک / 271)
فَكانَ قابَ قَوْسَيْنِ أَوْ أَدْنى‏
پس قرب و نزديكى ميان ايشان به مقدار و اندازه دو كمان بود يا نزديكتر
(نجم / 9 )
آه ای مجذور، موج مد شنو
هان خروش بحر لم یولد شنو
(خواب میخک / 273)
لَمْ يَلِدْ وَ لَمْ يُولَدْ
نه زاده است و نه زاده شده
(اخلاص / 3)
فرازنده بیرق لافتی
برازنده جوشن هل اتی
( از ولایت باران / 24)
هَلْ أَتى‏ عَلَى الْإِنْسانِ حينٌ مِنَ الدَّهْرِ لَمْ يَكُنْ شَيْئاً مَذْكُوراً
آيا بر انسان روزگارانى بگذشت كه چيزى قابل ذكر نبود؟
(انسان / 1)
شهی کو شهنشاهیاش مطلق است
که بر رایتش نقش جاءالحق است
(از ولایت باران / 34)
وَ قُلْ جاءَ الْحَقُّ وَ زَهَقَ الْباطِلُ إِنَّ الْباطِلَ كانَ زَهُوقاً
و به امتت بگو: رسول حق آمد و باطل را نابود كرد كه باطل خود بى‏آبرو و لايق محو و نابودى ابدى است.
(اسراء / 81)
اگر صحرای محشر را کنی فرض
نباشد جز علی یک دابهالارض
همین از اولین تا آخرین است
علی جنبنده روی زمین است
(از ولایت باران / 58)
وَ إِذا وَقَعَ الْقَوْلُ عَلَيْهِمْ أَخْرَجْنا لَهُمْ دَابَّةً مِنَ الْأَرْضِ تُكَلِّمُهُمْ أَنَّ النَّاسَ كانُوا بِآياتِنا لا يُوقِنُونَ
چون فرمان قيامت مقرّر گردد، بر ايشان جنبنده‏اى از زمين بيرون مى‏آوريم كه با آنان سخن بگويد كه اين مردم به آيات ما يقين نمى‏آوردند.
( نمل / 82)
بنگر که ز سوی حق متا میآید
خلعت ز جناب هل اتی میآید
برخیز و دهل بزن که از مکمن غیب
شاهنشه ملک لا فتی میآید
(از ولایت باران / 78)
أَمْ حَسِبْتُمْ أَنْ تَدْخُلُوا الْجَنَّةَ وَ لَمَّا يَأْتِكُمْ مَثَلُ الَّذينَ خَلَوْا مِنْ قَبْلِكُمْ مَسَّتْهُمُ الْبَأْساءُ وَ الضَّرَّاءُ وَ زُلْزِلُوا حَتَّى يَقُولَ الرَّسُولُ وَ الَّذينَ آمَنُوا مَعَهُ مَتى‏ نَصْرُ اللَّهِ أَلا إِنَّ نَصْرَ اللَّهِ قَريبٌ
مى‏پنداريد كه به بهشت خواهيد رفت؟ و هنوز آنچه بر سر پيشينيان شما آمده، بر سر شما نيامده؟ به ايشان سختى و رنج رسيد و متزلزل شدند، تا آنجا كه پيامبر و مؤمنانى كه با او بودند، گفتند: پس يارى خدا كى خواهد رسيد؟ بدان كه يارى خدا نزديك است.
(بقره / 214)
هَلْ أَتى‏ عَلَى الْإِنْسانِ حينٌ مِنَ الدَّهْرِ لَمْ يَكُنْ شَيْئاً مَذْكُوراً
آيا بر انسان روزگارانى بگذشت كه چيزى قابل ذكر نبود؟
(انسان / 1)
از بس که خورد حرص بهشت از جنون فسرد
دوزخ ز تاب نعره هل من مزید ما
( قوس غزل / 80)
يَوْمَ نَقُولُ لِجَهَنَّمَ هَلِ امْتَلَأْتِ وَ تَقُولُ هَلْ مِنْ مَزيدٍ
روزى كه جهنم را مى‏گوييم: آيا پر شده‏اى؟ مى‏گويد: آيا هيچ زيادتى هست؟
(ق /30)
گو باده بریزند به ساغر همه مستان
ما میزدگان را چه غم از ماه حرام است
(قوس غزل / 101)
إِنَّ عِدَّةَ الشُّهُورِ عِنْدَ اللَّهِ اثْنا عَشَرَ شَهْراً في‏ كِتابِ اللَّهِ يَوْمَ خَلَقَ السَّماواتِ وَ الْأَرْضَ مِنْها أَرْبَعَةٌ حُرُمٌ ذلِكَ الدِّينُ الْقَيِّم…
شمار ماه‏ها در نزد خدا، در كتاب خدا از آن روز كه آسمانها و زمين را بيافريده، دوازده است. چهار ماه، ماه‏هاى حرامند. اين است شيوه درست.
( التوبه / 36)
جز زلیخا ای عزیز مصر دام راه نیست
میدرد گرگ ره آن یوسف که قعر چاه نیست
(قوس غزل / 105)
قالُوا يا أَبانا إِنَّا ذَهَبْنا نَسْتَبِقُ وَ تَرَكْنا يُوسُفَ عِنْدَ مَتاعِنا فَأَكَلَهُ الذِّئْبُ وَ ما أَنْتَ بِمُؤْمِنٍ لَنا وَ لَوْ كُنَّا صادِقينَ
گفتند: اى پدر ما به مسابقه رفته بوديم و يوسف را نزد بنه خويش گذاشته بوديم پس گرگ او را بخورد، ولى تو سخن ما را گر چه راستگو باشيم باور ندارى .
(يوسف / 17)
دانی از نقل کرامت چیست مقصد شیخ را
تا بدانی این ریاضت مخلصا لله نیست
(قوس غزل / 105)
قُلِ اللَّهَ أَعْبُدُ مُخْلِصاً لَهُ ديني
بگو: خدا را مى‏پرستم و براى او در دين خود اخلاص مى‏ورزم. ‏
(زمر / 14)
درویش را برابر یک جو سلوک نیست
صد دست خرقه گر به سر من تشا کند
(قوس غزل / 149)
قُلِ اللَّهُمَّ مالِكَ الْمُلْكِ تُؤْتِي الْمُلْكَ مَنْ تَشاءُ وَ تَنْزِعُ الْمُلْكَ مِمَّنْ تَشاءُ وَ تُعِزُّ مَنْ تَشاءُ وَ تُذِلُّ مَنْ تَشاءُ بِيَدِكَ الْخَيْرُ إِنَّكَ عَلى‏ كُلِّ شَيْ‏ءٍ قَديرٌ
بگو: بار خدايا، تويى دارنده مُلك. به هر كه بخواهى مُلك مى‏دهى و از هر كه بخواهى مُلك مى‏ستانى. هر كس را كه بخواهى عزت مى‏دهى و هر كس را كه بخواهى ذلت مى‏دهى. همه نيكيها به دست توست و تو بر هر كارى توانايى.
(آل عمران / 26)
نگر ز آینه “یدخلون افواجا”
به عزم فتح مبین لشکر اله رسید
(قوس غزل / 172)
وَ رَأَيْتَ النَّاسَ يَدْخُلُونَ فىِ دِينِ اللَّهِ أَفْوَاجًا
و مردم را ببينى كه فوج فوج به دين خدا درمى‏آيند
(نصر / 2)
إِنَّا فَتَحْنا لَكَ فَتْحاً مُبيناً
ما براى تو پيروزى نمايانى را مقدر كرده‏ايم.
(فتح / 1)
رسید مهدی موعود بر سر لشکر
غریو نصر من الله از سپاه رسید
(قوس غزل / 173)
وَ أُخْرى‏ تُحِبُّونَها نَصْرٌ مِنَ اللَّهِ وَ فَتْحٌ قَريبٌ وَ بَشِّرِ الْمُؤْمِنينَ
و نعمتى ديگر كه دوستش داريد: نُصرتى است از جانب خداوند و فتحى نزديك، و مؤمنان را بشارت ده.
(صف / 13)
منی که مائده میآیدم ز باغ بهشت
به نیم خورده این خاکیان چه پردازم
(قوس غزل / 203)
قالَ عيسَى ابْنُ مَرْيَمَ اللَّهُمَّ رَبَّنا أَنْزِلْ عَلَيْنا مائِدَةً مِنَ السَّماءِ تَكُونُ لَنا عيداً لِأَوَّلِنا وَ آخِرِنا وَ آيَةً مِنْكَ وَ ارْزُقْنا وَ أَنْتَ خَيْرُ الرَّازِقينَ
عيسى بن مريم گفت: بار خدايا، اى پروردگار ما، براى ما مائده‏اى از آسمان بفرست، تا ما را و آنان را كه بعد از ما مى‏آيند عيدى و نشانى از تو باشد، و ما را روزى ده كه تو بهترين روزى‏دهندگان هستى.
(مائده‏ / 114)
به غیر از دانه عصیان ندارد میوهای دیگر
برو ای زاهد نادان تو و این باغ مینویت
(قوس غزل / 116)
وَ قُلْنَا يََادَمُ اسْكُنْ أَنتَ وَ زَوْجُكَ الجَْنَّةَ وَ كلاَُ مِنْهَا رَغَدًا حَيْثُ شِئْتُمَا وَ لَا تَقْرَبَا هَاذِهِ الشَّجَرَةَ فَتَكُونَا مِنَ الظَّالِمِينَ
و گفتيم: اى آدم تو با جفت خود در بهشت جاى گزين و در آنجا از هر نعمت كه بخواهيد فراوان برخوردار شويد، ولى به اين درخت نزديك نشويد كه از ستمكاران خواهيد بود.
(بقره / 35)
2-2: سید حسن حسینی
و در شامگاه رزم
از برق ذوالفقار آخته ایمانشان / خفاش های

این نوشته در No category ارسال شده است. افزودن پیوند یکتا به علاقه‌مندی‌ها.

دیدگاهتان را بنویسید