پایان نامه اثر نوع تمرین بر خودپنداره بدنی پسران نوجوان غیر فعال شهر مشکین شهر

 متن کامل پایان نامه مقطع کارشناسی ارشد رشته تربیت بدنی

دانشگاه خوارزمی

دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی

گروه رفتار حرکتی

پایان نامه جهت اخذ درجه کارشناسی ارشد رشته تربیت بدنی و علوم ورزشی گرایش رفتار حرکتی

عنوان

اثر نوع تمرین بر خودپنداره بدنی پسران نوجوان غیر فعال شهر مشکین شهر

 

شهریور ماه  1392

برای رعایت حریم خصوصی نام نگارنده و استاد راهنما در سایت درج نمی شود

(در فایل دانلودی نام نویسنده و استاد راهنما موجود است)

تکه هایی از متن پایان نامه به عنوان نمونه :

(ممکن است هنگام انتقال از فایل اصلی به داخل سایت بعضی متون به هم بریزد یا بعضی نمادها و اشکال درج نشود ولی در فایل دانلودی همه چیز مرتب و کامل است)

 

چکیده

هدف تحقیق حاضر، مطالعه اثر نوع تمرین بر خودپنداره بدنی پسران نوجوان غیر فعال است. به همین منظور به روش تصادفی، تعداد 80 نفر از دانش آموزان پسر غیر فعال آموزش و پرورش شهر مشکین شهر با دامنه سنی 14-17 سال که تجربه ای در روش های تمرینی منتخب نداشتند، انتخاب و به روش تصادفی و به تعداد مساوی به سه گروه تجربی مقاومتی، هوازی و ترکیبی و یک گروه کنترل تقسیم شدند. آزمودنی ها در گروه های تجربی، به مدت 8 هفته، 3 جلسه در هفته و 60 دقیقه در هر جلسه، در برنامه تمرینی مربوطه شرکت کردند و آزمودنی های گروه کنترل در این مدت در هیچ برنامه تمرینی سازمان یافته ای، شرکت نداشتند. برای جمع آوری اطلاعات از پرسشنامه خود توصیفی (PSDQ) در هر دو نوبت شروع و پایان برنامه تمرینی استفاده شد. این پرسشنامه در ایران اعتبار یابی شده است (8) و در مطالعه آزمایشی حاضر، پایایی آن 94%. محاسبه شد.  برای بررسی اثر هر یک از برنامه تمرینی بر خودپنداره مرتبط با توانایی و ظاهر بدنی، از آزمون t گروه های وابسته، تحلیل واریانس یک طرفه و شفه استفاده شد. نتایج بدست آمده از تحقیق حاضر نشان داد که 8 هفته تمرین در گروه مقاومتی، با افزایش معنی دار خودپنداره مرتبط با توانایی، همراه بود (p<.05). اما این مدت تمرین در گروه مقاومتی، تأثیر قابل توجه و معنی داری بر خودپنداره مرتبط با ظاهر بدنی نداشت (p>.05). همچنین این مدت تمرین در گروه هوازی و ترکیبی نیز، تأثیر قابل توجه و معنی داری بر خودپنداره مرتبط با توانایی و ظاهر بدنی نداشت (p>.05). بطوریکه فقط بین اثر روش های تمرینی مقاومتی، هوازی و ترکیبی بر خودپنداره بدنی مرتبط با توانایی بدنی تفاوت معنی داری وجود داشت (p<.05). اما این تفاوت تنها بین گروه مقاومتی با گروه کنترل معنی دار بود(p<.05). نیز بین اثر روشهای تمرینی منتخب و درصد چربی تفاوت معنی داری وجود نداشت (p>.05). لذا چنین به نظر می رسد که تغییر در درصد چربی پسران نوجوان در افزایش خودپنداره مرتبط با توانای بدنی از طریق تمرین مقاومتی مداخله ای نداشته است.با توجه با این نتایج می توان نتیجه گرفت که تمرین و فعالیت بدنی می تواند سبب تغییر و بهبود خود پنداری بدنی شود.

واژگان کلیدی: خودپنداره بدنی ، پسران نوجوان، غیر فعال، پرسشنامه خود توصیفی

 

فهرست مطالب

عنوان صفحه
فصل 1       طرح تحقیق 1
    1-1)           مقدمه 2
    1-2)           بیان مسئله 3
    1-3)          اهمیت و ضرورت تحقیق 6
    1-4)          اهداف تحقیق 7
    1-4-1)        هدف کلی 7
   1-4-2)       اهداف اختصاصی 7
   1-5)          فرضیه های تحقیق 7
   1- 5-1)      فرضیه های فرعی تحقیق 8
    1-6)        پیش فرض های تحقیق 8
    1-7)        محدودیت های تحقیق 8
    1-8)       تعریف عملیاتی واژه ها 9
فصل 2    مبانی نظری و پیشینه تحقیق 11
    2-1)          مقدمه 12
    2-2)         مبانی نظری 12
   2-2-1)  شخصیت 12
 2-2-2)         خود 15
    2-2-3)         خودپنداره 17
    2-2-3-1)     مدل‌های نظری خودپنداره 17
    2-2-3-2)     مدلهای عامل مستقل یا بهم پیوسته 18
    2-3)    تعاریف و مدل‌های خودپنداره بدنی یا تصویر بدنی 22
    2-4)    آمادگی جسمانی و خود پنداره بدنی 26
     2-5)   عوامل موثر بر خودپنداره بدنی 27
    2-6)  ترکیب بدنی وخوذ پنداره بدنی 27
    2-7)       بلوغ و خودپنداره بدنی 27
    2-8)       فعالیت بدنی و خودپنداره بدنی 28
    2-9)       مدل‌های تأثیر فعالیت‌ بدنی بر خودپنداره بدنی 30
    2-10)       تمرین هوازی 34
    2-11)       تمرین مقاومتی 35
    2-12)      ترکیب بدن 35
    2-13)       پیشینه تحقیق 35
    2-13-1)   بخش اول:تحقیقات انجام شده در داخل کشور 35
    2-13-2)   بخش دوم: تحقیقات انجام شده در خارج کشور 39
    2-14)      جمع بندی 45
فصل 3   روش‌شناسی تحقیق 46
    3-1)       مقدمه 47
    3-2)      روش و طرح تحقیق 47
    3-3)      جامعه و نمونه آماری 47
    3-4)      متغییر های تحقیق 47
    3-5)     ابزار تحقیق 48
    3-5-1)      پرسشنامه جمعیت شناختی 48
    3-5-2)      فرم کوتاه پرسشنامه خودتوصیفی جسمانی (PSDQ-S) 48
    3-5-2-1)      زیر مولفه های PSDQ-S 49
    3-5-3)      پرسشنامه بین المللی  فعالیت بدنی (IPAQ) 50
    3-5-3-1)      نمره گذاری پرسشنامه بین المللی فعالیت بدنی 50
    3-6)     شیوه اجرای تحقیق 51
    3-7)  برنامه تمرین هوازی 52
    3-8)  برنامه تمرین مقاومتی 53
    3-9)  برنامه تمرین ترکیبی 53
    3-10) گروه کنترل 54
    3-11) پس آزمون 54
    3-12)    روش تجزیه و تحلیل آماری 54
فصل 4    نتایج آماری تحقیق 55
    4-1)        مقدمه 56
    4-2)       بررسی توصیفی داده ها 56
    4-3)       آزمون فرضیه های تحلیلی 60
    4-4)       فرضیه های فرعی 64
فصل 5   بحث و نتیجه گیری 71
    5-1)       مقدمه
72
    5-2)       خلاصه تحقیق
72
    5-3)       یافته های تحقیق
73
    5-3-1)    یافته های فرعی
74
    5-4)        بحث
74
    5-5)        نتیجه گیری 79
    5-6)        پیشنهادات بر خاسته از تحقیق 79
    5-6-1)        پیشنهادات پژوهشی 79
    5-6-2)       پیشنهادات کاربردی 79
      منابع
81

 

 

 

 

 

 

 

 

فهرست جداول صفحه
جدول4-1 اطلاعات توصیفی سن، قد، وزن، درصد چربی و شاخص توده بدنی آزمودنی ها
57
جدول 4-2  نمرات خود پنداره مرتبط با توانایی و ظاهر بدنی در گروه های تجربی و کنترل در پیش آزمون و پس  آزمون
58
جدول4-3 میانگین و انحراف معیار  درصد چربی در گروههای تجربی و کنترل در پیش آزمون و پس آزمون
59
جدول4-4  نتایج حاصل از آزمون t به منظور مقایسه خودپنداره مرتبط با توانایی بدنی گروه مقاومتی 60
جدول4-5  نتایج حاصل از آزمون t به منظور مقایسه خودپنداره مرتبط با ظاهر بدنی گروه مقاومتی 61
جدول4-6  نتایج حاصل از آزمون t به منظور مقایسه خودپنداره مرتبط با توانایی بدنی گروه هوازی 61
جدول4-7  نتایج حاصل از آزمون t به منظور مقایسه خودپنداره مرتبط با ظاهربدنی گروه هوازی 62
جدول4-8 نتایج حاصل از آزمون t به منظور مقایسه خودپنداره مرتبط با توانایی بدنی گروه ترکیبی 63
جدول4-9 نتایج حاصل از آزمون t به منظور مقایسه خودپنداره مرتبط با ظاهر بدنی گروه ترکیبی 64
جدول 4-10 نتایج حاصل از واریانس یک طرفه به منظور مقایسه  پس آزمون خودپنداره مربوط به توانایی بدنی بین گروههای تجربی و کنترل 65
جدول 4-11 نتایج حاصل از آزمون تعقیبی شفه 66
جدول4-12 نتایج حاصل از واریانس یک طرفه به منظور مقایسه  پس آزمون خودپنداره مربوط به ظاهر بدنی بین گروههای تجربی و کنترل 67
جدول 4-13 مقایسه میانگین درصد چربی در گروههای تجربی و کنترل در  پیش آزمون و پس آزمون 68
جدول 4-14 نتایج حاصل از تحلیل واریانس یک طرفه به منظور مقایسه میانگین درصد چربی در گروههای تجربی و کنترل در پیش آزمون و پس آزمون 69

 

 

 

 

فهرست نمودارها صفحه
شکل 1-1  رابطه خود پنداره بدنی با فعالیت بدنی                                                                                    
5
شکل 2-1 مدل‌های ساختاری خودپنداره که از مدل‌های توانایی و هوش اقتباس شده است
21
شکل 2-2  سه مدل ارائه شده درمورد ارتباط بین ابعاد چندگانه خودپنداره بدنی و اجزای آمادگی جسمانی
25
شکل 2-3  مدل روانی شرکت در فعالیت‌های بدنی
31
شکل 2-4  مدل تمرینات بدنی و عزت نفس
32
شکل2-5  راه حل بهنجار یک مدل گسترش یافته
33
نمودار4-1  میانگین خودپنداره بدنی آزمودنی های گروههای تجربی و کنترل در پیش آزمون و پس آزمون
59

 

                                              

                                              

 

 

 

 

 

 

فصل اول:

 

 

 

 

 

 

طرح تحقیق

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

1-1   مقدمه

خود پنداره نقش تعیین کننده ای در تکامل شناختی و عاطفی فرد دارد. خود پنداره، مجموعه ی ویژگی هایی است که فرد برای توصیف خویش به کار می برد (1). خود پنداره دارای یک ساختار چند بعدی است که می توان آن را به دو سطح تحصیلی و غیر تحصیلی تقسیم کرد. خود پنداره تحصیلی مربوط به زمینه های تحصیلی مانند ریاضی و زبان انگلیسی می باشد. خود پنداره غیر تحصیلی به سطوح اجتماعی، عاطفی و بدنی تقسیم می شود که هر کدام به نوبه خود دارای زیر مجموعه هایی می باشند. به عنوان مثال خود پنداره بدنی یکی از ابعاد خود پنداره ی غیر تحصیلی، نگرش فرد را نسبت به ابعاد بدنی، توانایی ها و مهارت های بدنی خود نشان می دهد(15).

محققین علوم رفتاری معتقدند که خود پنداره بدنی، می تواند تحت تاثیر برنامه های مداخله ای چون ورزش، تمرین بدنی و برنامه های کاهش وزن قرار گیرد(2). کالوگیانیس (2006) در بررسی نقش ورزش و تربیت بدنی  در توسعه خود پنداره به این نتایج دست یافت که تدریس مناسب خود پنداره می تواند به کودکان و نوجوانان در شکل دادن یک تصویر عینی از خود جسمانی شان و به دست آوردن عزت نفس بدنی مثبت کمک کند(39).

مدلی بر اساس ارزش‌های جامعه ایران، توسط عبدالملکی (1389) ساختار یابی شده است که با مداخله در عناصر این رابطه از جمله ارتباط فعالیت بدنی با خودپنداره بدنی، می‌توان اثر آن را بر خودپنداره بدنی مورد آزمایش قرار داد تا دستیابی به این مدل نظری را بصورت تجربی، مورد آزمایش قرار دهد(17).

بنابراین با توجه به نقش مهم بهبود خودپنداره بدنی بر سلامت جسمانی، روانی و اجتماعی، این تحقیق بر آن است تا اثر فعالیت بدنی، شامل تمرینات مقاومتی، تمرینات هوازی و ترکیبی را بر خودپنداره بدنی پسران نوجوان در ایران مورد آزمایش قرار دهد.

 

 

 

1- 2   بیان مسئله

شاولسون و همکارانش (1976) خودپنداره را به عنوان ادراک فرد از خود که از طریق تجربه و تفسیر او از محیطش شکل می گیرد، تعریف نموده اند. آنها خاطر نشان کردند که خودپنداره هم به عنوان یک نتیجه و هم به عنوان یک متغیر تعدیل کننده برای کمک به تبیین سایر نتایج نقش مهمی دارد. در این راستا شاولسون و همکاران (1976) یک الگوی چندگانه سلسله مراتبی[1] از خودپنداره پیشنهاد کرده‌اند که در این الگو، خودپنداره به صورت یک سلسله مراتب است که در سطح یک خودپنداره کلی قرار دارد که مجموعه ای است از باور‌هایی که شخص در مورد خود دارد و تغییر آن نسبتا دشوار است. در سطح دوم دو قلمرو تحصیلی[2] و غیر تحصیلی وجود دارد. خودپنداره تحصیلی یا علمی مربوط به زمینه‌های درسی می‌شود و خودپنداره غیر تحصیلی به صور احساسی، اجتماعی و بدنی تقسیم می‌شود(43). بر این اساس خودپنداره بدنی که در متون مختلف با واژه‌هایی چون، ادراک بدنی[3]، تصویر بدنی[4] و مفهوم بدنی[5] مترادف با هم به کار برده شده است، که بطور کلی، نگرش فرد نسبت به بدن خویش تعریف شده است (49).

مارش (1994) با اقتباس از مدل چند بعدی سلسله مراتبی که توسط وی و شاولسون ارائه شد، پرسشنامه خود توصیفی بدنی (PSDQ) را تدوین نموده و بخوبی نشان داد که خودپنداره بدنی نیز از ماهیت چند بعدی برخوردار است. این پرسشنامه شامل 70 سوال جهت اندازه گیری 9 مولفه خاص از خودپنداره بدنی (سلامتی، هماهنگی، فعالیت بدنی، چربی بدنی، شایستگی ورزشی، ظاهر و انعطاف پذیری) و دو مولفه خودپنداره بدنی کلی و عزت بدنی کلی است که مارش و ردماین (1994) بین خرده مقیاس‌های پرسشنامه خود توصیفی بدنی (PSDQ) با عوامل آمادگی بدنی مشابه و همخوان، ارتباط بالایی را نشان دادند (43) این در حالسیت که مدل‌های ارائه شده توسط شاولسون و همکاران (1976) و فاکس(1999) نتوانستند با ابزار مناسبی حیطه‌های علمی، اجتماعی و بدنی خودپنداره را از هم جدا نمایند (43و 33).

خودپنداره بدنی تحت تاثیر عوامل زیستی و محیطی مختلف مانند سن، جنسیت، ترکیب بدنی و فعالیت بدنی قرار می‌گیرد و در زمان‌هایی از زندگی دچار نوسان و تغییرات بیشتری می‌شود (1).

دوره نوجوانی زمان حساسی از لحاظ تغییرات رشدی در تمام حیطه های انسان می باشد که از نظر تحول خودپنداره یکی از بحرانی ترین دوره های زندگی است، به طوریکه خودپنداره بدنی از حالت خودپنداره کودکی به خودپنداره بزرگسالی تغییر می یابد(15).

مطابق با “مدل روانشناختی مشارکت ورزشی”[6] شرکت در فعالیت‌های بدنی سبب افزایش توانایی بدنی شده که دارای منافع روانی از جمله افزایش عزت نفس می‌شود. بدین صورت که عزت نفس تحت تاثیر تمرین و افزایش آمادگی، به میانجی گری ” بر آورد بدنی” (خود پنداره بدنی) قرار می‌گیرد. بنابراین افزایش آمادگی منجر به افزایش لیاقت بدنی ادراک شده و در نهایت افزایش خودپنداره به ویژه خودپنداره بدنی مرتبط با توانایی بدنی می‌شود (49)..

 

[1]Multidimensional Hierarchical Model

[2]Academic

[3]Body  Perception

[4]Body Image

[5]Body – Concept

[6] Psychological  Model for Physical Activity Participation

تعداد صفحه :99

قیمت :37500 تومان

بلافاصله پس از پرداخت ، لینک دانلود فایل در اختیار شما قرار می گیرد

و در ضمن فایل خریداری شده به ایمیل شما ارسال می شود.

پشتیبانی سایت  [email protected]

این نوشته در تربیت بدنی ارسال شده است. افزودن پیوند یکتا به علاقه‌مندی‌ها.