مقاله رایگان درمورد ورزشکاران، تصویرسازی، تصویرسازی ذهنی، تصویر سازی

قبل از رقابت، توجه خود را فقط به حوادث مربوط به کشتی معطوف می نمایند.
ـ آهولا۳۵ در سال ۱۹۸۴، تعداد ۱۸ دونده، نخبه را با ۴۸ دونده غیر نخبه در بعضی از عوامل جسمانی و روانی مقایسه کرد. نتایج نشان داد که بین دو گروه در مهارتهای روانی تفاوت معنی داری وجود ندارد.
ـ برتون۳۶ در سال ۱۹۸۴، تحقیقی را بر روی شناگران دانشگاهی انجام داد و چنین نتیجه گرفت که شناگرانی که در چیدن هدفها درست عمل می کنند، دارای اضطراب کمتر، تمرکز بیشتر ، اعتماد به نفس بالاتر و عملکرد بهتری هستند. همچنین از شرکت خود در ورزش و مسابقه، احساس رضایت بیشتری دارند.
ـ در تحقیقی که ماهونی۳۷ در سال ۱۹۸۹ در رابطه با انگیزش ورزشکاران وزنه بردار نخبه و غیر نخبه المپیک انجام داد به این نتیجه رسید که وزنه برداران نخبه از انگیزه قوی تری نسبت به غیر نخبه ها برخوردارند.
ـ در تحقیقی که به وسیله هاگ۳۸، در سال ۱۹۹۰ انجام شد ۲۷ ورزشکار مرد ، در قالب ۳ تیم ورزشی، از نظر برخی از مهارتهای روانی، شامل تصویر سازی ذهنی، اعتماد به نفس و هدف چینی مورد مقایسه و ارزیابی قرار گرفتند. تیم های ورزشی شامل یک تیم فوتبال دبیرستانی، یک تیم بسکتبال دبیرستانی و یک تیم بسکتبال دانشگاهی بودند. پس از بررسی، نتایج این تحقیق نشان داد که تمام آزمودنیها، دارای سطح مثبتی از تصویرسازی ذهنی، اعتماد به نفس و هدف چینی بودند و تنها استثناء در مورد تیم فوتبال بود که از اعتماد به نفس کمتری بهره می بردند.
ـ بار۳۹ و همکاران در سال ۱۹۹۰، طی تحقیقی، ورزشکاران نخبه و غیر نخبه را در رابطه با چگونگی استفاده از تصویر سازی ذهنی مقایسه کردند. ورزشکاران از ۶ رشته ورزشی مختلف شامل ورزشهای گروهی و انفرادی بودند. ابتدا از نظر سطح مهارت به ۴ گروه مبتدی، متوسط ، پیشرفته و نخبه و از نظر سطح بازی به پنج گروه لیگ تفریحی، رقابت های محلی، مسابقات ایالتی، سطح ملی و بین المللی تقسیم شدند. پس از بررسی های انجام شده محققین به این نتیجه رسیدند که سطح توانایی ورزشکاران همیشه با سطح رقابت آنها تناسب ندارد و ورزشکارانی که تصویرسازی ذهنی را طی مسابقه بیشتر از تمرین مورد استفاده قرار می دهند، به احتمال زیاد تصویرسازی ذهنی را درست قبل از مسابقه به کار می برند. اکثر ورزشکاران بر این عقیده بودند که تصویر سازی ذهنی در مسابقه موثر و مهم تر است تا طی تمرین. همچنین بیشتر ورزشکاران از تصویر سازی ذهنی در فصل مسابقه استفاده می کردند تا فصل بعد از مسابقه.
ـ گلدینگ وانگرلیدر۴۰ در سال ۱۹۹۱، تحقیقی را بر روی ورزشکاران رشته دو میدانی المپیک در زمینه استفاده از تصویر سازی ذهنی انجام دادند. بررسی ها نشان داد که دوندگان سرعت ۳/۷۸ درصد، دوندگان ماراتن۸/۷۹ درصد، دوندگان نیمه استقامت ۱/۸۶ درصد و پرتاب کننده ها ۲/۹۷ درصد از زمان تمرین را به تصویر سازی ذهنی می پردازند.
ـ مایرز۴۱ و همکاران در سال ۱۹۹۳، تحقیقی را بر روی سوارکاران زن نخبه و غیر نخبه در رابطه با مهارتهای روانی کنترل اضطراب و اعتماد به نفس انجام دادند و به این نتیجه رسیدند که ورزشکاران نخبه در هر دو مهارت نسبت به ورزشکاران غیر نخبه برتری دارند.
ـ اسمیت و آدامز۴۲ در سال ۱۹۹۳، در ارتباط با مهارتهای روانی بازیکنان هاکی، تحقیقی را بر روی ۳ گروه انجام دادند. گروه اول تیم ملی هاکی ) ۱۴ (n=به عنوان نمونه های نخبه، گروه دوم بازیکنان تیم هاکی یک دبیرستان) ۱۵ (n= به عنوان بازیکنان غیر نخبه و گروه سوم شامل غیر ورزشکاران در یک مدرسه ) ۹ (n=بودند. این سه گروه در مورد مهارتهای ذهنی استدلال بینایی، تمرکز، اعتماد به نفس، مهارتهای روانی و اضطراب رقابتی با هم مقایسه شدند. مهارتهای روانی خود شامل تمرکز، اعتماد به نفس، آمادگی روانی انگیزش تیمی و کنترل اضطراب بود که به وسیله آزمون PSIS ارزیابی، و نتایج زیر بدست آمد: در مهارت استدلال بینایی و مهارت تمرکز بین سه گروه اختلاف معنی داری مشاهده نشد. در مهارت اعتماد به نفس، گروه نخبه اعتماد به نفس بالاتری نسبت به گروه های غیر نخبه و غیر ورزشکار و گروه غیر نخبه اعتماد به نفس بالاتری نسبت به گروه غیر ورزشکار نشان داد. در مورد مهارتهای روانی، گروه نخبه انگیزش بالاتری نسبت به گروه غیر ورزشکار نشان دادند و گروه نخبه آمادگی روانی بالاتری را نسبت به گروه غیر نخبه و غیر ورزشکار نشان دادند. همچنین گروه نخبه ، انگیزش تیمی بیشتری را نسبت به گروه غیر ورزشکار و غیر نخبه نشان دادند. در مورد اضطراب رقابتی نیز گروه نخبه اضطراب رقابتی بالاتری را نسبت به گروه غیر ورزشکار نشان دادند.
ـ لیو و کوکس۴۳ در سال ۱۹۹۳، مهارتهای روانی ورزشکاران دانشگاهی مرد و زن چینی و آمریکایی را که در رشته های ورزشی دو و میدانی ، بسکتبال ، والیبال و شنا فعالیت داشتند، مورد مقایسه قرار دادند.
یافته های کلی این تحقیق نشان داد که، ورزشکار مرد نسبت به ورزشکاران زن، ورزشکاران چینی در مقایسه با ورزشکاران آمریکایی دارای مهارتهای روانی بالاتری هستند. بازیکنان مرد والیبالیست بیشترین بهره را از مهارتهای روانی می گیرند. اختلافی در مهارتهای روانی بین ورزشکاران زن و مرد رشته دو میدانی مشاهده نشد. بازیکنان بسکتبالیست آمریکایی، سطح مهارت روانی بالاترین نسبت به بسکتبالیست های چینی نشان دادند.
در همان سال این دو محقق، مهارتهای روانی ورزشکاران نخبه چینی که در ورزشهای انفرادی فعالیت داشتند را ارزیابی نمودند. در این تحقیق دو فرضیه مورد آزمون قرار گرفت: بین میزان مهارتهای روانی ورزشکاران نخبه چینی که در ورزشهای دو و میدانی ، شمشیر بازی و ژیمناستیک فعالیت دارند، تفاوت معنی داری وجود دارد. بین میزان مهارتهای روانی ورزشکاران نخبه و دانشگاهی و دو ومیدانی تفاوت معنی داری وجود دارد.
-در رابطه با فرضیه اول، برای انجام این تحقیق ۸۳ ورزشکار نخبه چینی (۳۳ زن با متوسط سن ۴/۲۰ سال و ۵۰ مرد با متوسط سن ۴/۲۲ سال) که در رشته های شمشیر بازی، ژیمناستیک و دو ومیدانی فعالیت داشتند را انتخاب کردند و سپس به وسیله پرسشنامه PISS ، شش مهارت روانی کنترل اضطراب ، تمرکز، اعتماد به نفس، آمادگی ذهنی، انگیزش و تأکید مداری گروهی آنها را مورد ارزیابی قرار دادند. نتایج این تحقیق نشان داد که: ورزشکاران مرد رشته دو و میدانی، در کنترل اضطراب و آمادگی ذهنی در مقایسه با زنان از وضعیت بهتری برخوردار بودند، اما در سایر موارد زنان وضعیت مطلوبتری داشتند. در رشته شمشیر بازی ، ورزشکاران مرد در مهارت انگیزش از میانگین نمره بهتری نسبت به زنان برخوردار بودند و در موارد دیگر زنان از میانگین نمرات بالاتری بهره مند بودند. در رشته ژیمناستیک ، مردان در تمام مهارتهای روانی به استثنای آمادگی ذهنی از میانگین بالاتری نسبت به زنان برخوردار بودند.
در رابطه با نوع ورزش و جنسیت، نتایج نشان داد که: در کنترل اضطراب به ترتیب زنان شمشیرباز و زنان ژیمناست، در تمرکز، مردان ژیمناست و مردان دو و میدانی کار، در اعتماد به نفس، مردان ژیمناست و زنان ژیمناست ، در امادگی ذهنی، زنان ژیمناست و مردان شمشیرباز، در انگیزش، مردان شمشیرباز و زنان ژیمناست و نهایتاً در تأکید مداری گروهی، زنان شمشیر باز و مردان دومیدانی کار به ترتیب از بالا ترین و پایین ترین میانگین برخوردار بودند.
در رابطه با فرضیه دوم ۳۷ ورزشکار نخبه دو میدانی (۲۵مرد و ۱۲ زن) و ۹۴ ورزشکار دو ومیدانی دانشگاهی (۴۷مرد و ۴۷ زن) انتخاب شدند و به وسیله پرسشنامه PSIS مهارتهای روانی آنها مورد ارزیابی قرار گرفت. نتایج این تحقیق نشان داد که: ورزشکاران نخبه بدون در نظر گرفتن جنس در مقایسه با ورزشکاران دانشگاهی از کنترل اضطراب و اعتماد به نفس بالاتری برخوردار بودند و در بقیه موارد( انگیزش ، آمادگی ذهنی ، تمرکز و تأکید مداری گروهی) تفاوت معنی داری بین دو گروه مشاهده نشد.
ـ دونگ سانگ و کانگ هیون۴۴ در سال ۱۹۹۴ تحقیقی را بر روی ۲۳۳ زن ورزشکار (۱۰۷ نخبه و ۱۱۶ غیر نخبه) از ۵ رشته ورزشی شامل والیبال، تنیس روی میز، بدمینتون، تیر اندازی و تیراندازی با کمان انجام دادند. هدف از انجام این تحقیق، مقایسه سختی ذهنی میان ورزشکاران نخبه و غیر نخبه بود. پس از تجزیه و تحلیل نتایج، مشاهده شد که ورزشکاران نخبه در مهارتهای تصویرسازی ذهنی، انگیزش، کنترل حالات، اعتماد به نفس و انرژی مثبت بطور معنی داری از ورزشکاران غیر نخبه برترند. ولی در کنترل هیجان برتری با ورزشکاران غیر نخبه بود. از طرفی بین رشته های مختلف ورزشی از نظر مهارتهای روانی تفاوت معنی داری مشاهده نشد.
– وایت۴۵ در سال ۱۹۹۷، تفاوت بین دو گروه والیبالیست در دو سطح تمرینی مختلف و استفاده آنها از فنون تمرینات مهارت روانی را مورد بررسی قرار داد. شرکت کنندگان در این تحقیق ۱۴۸ بازیکن در دو سطح متفاوت از مهارتهای والیبال بودند. گروه اول ۳۵ ورزشکار از تیم ملی جوانان با میانگین سنی ۳/۱۶ سال و گروه دوم ۵۸ ورزشکار از بازیکنان والیبال شرکت کننده در چهاردهمین اردوی والیبال با میانگین سنی ۵۵/۱۳ سال بودند. هر بازیکن در زمان ده دقیقه به پرسشنامه PST که مهارتهای تنظیم انگیختگی، خودگفتاری مثبت، هدف چینی و تصویرسازی ذهنی را ارزیابی می کرد، جواب دادند. نتایج نشان داد که بازیکنان تیم ملی جوانان نسبت به گروه دوم از مهارتهای تصویرسازی ذهنی و هدف چینی بیشتری استفاده می کردند. در دو فاکتور دیگر هم، سطح تیم ملی جوانان بالاتر بود.
ـ هالوری۴۶ و همکاران در سال ۱۹۹۷ مطالعه ای را به وسیله پرسشنامه تجربه و پیشرفت ورزشی SAEQ)) ، بر روی ۱۵۰ دانش آموز دبیرستانی در نروژ که که خود را برای مسابقات ورزشی آماده می کردند، انجام دادند. آنها دریافتند که جهت جلوگیری از شکست و کسب تجارب موفق در ورزش بطور معنی داری نیاز به انگیزش می باشد. آنان همچنین پی بردند که در ورزشهای توپی بر خلاف ورزشهای استقامتی و انفرادی نیاز به برانگیختگی می باشد و تجربه ورزشی سهم به سزایی در انگیزش پیشرفت دارد.
ـ تیس و هادلستون۴۷ در سال ۱۹۹۹ تحقیقی را در رابطه با استفاده از مهارتهای روانی در شناگران زن انجام دادند. هدف اصلی این تحقیق، بررسی استفاده از مهارتهای روانی به وسیله شناگران زن انجام دادند. هدف اصلی این تحقیق، بررسی استفاده از مهارتهای روانی به وسیله شناگران زن دانشگاهی و هدف بعدی ، بررسی تفاوت های استفاده از این مهارتها بین ورزشکاران نخبه در مسابقات مختلف شنا بود. ابتدا شناگران زن دانشگاهی به تعداد ۱۴۷ نفر به دو گروه شناگر سرعتی به تعداد ۱۰۵ نفر و ۴۲ شناگر استقامتی تقسیم شدند. سپس بوسیله یک پرسشنامه محقق ساخته برآورد ذهنی شدند. پس از بررسی نهایی نتایج بدست آمده نشان داد که هدف چینی، خودگفتار مثبت و موزیک اغلب برای روان افزایی ورزشکاران مورد استفاده قرار می

این نوشته در No category ارسال شده است. افزودن پیوند یکتا به علاقه‌مندی‌ها.

دیدگاهتان را بنویسید