خنده در روان‌شناسی- قسمت 2

زا در بدن ، فردا احساس آرامش بیشتری کند. پس توصیه می کنیم که همیشه لبخند بر لبانتان باشد و دست کم هر بار، پس از دو یا سه ساعت کار مداوم نفس عمیق کشیده، گردن و شانهایشان را به عقب خم کرده تا به اصطلاح ، خستگی از تنتان بیرون برود. نتایج یک تحقیق در ژاپن نشان می دهد که خندیدن و شوخ طبعی در افراد دیابتی ، به هنگام صرف غذا سبب می شود که قند مصرفی بهتر پردازش شود. محققان ژاپنی دریافته اند چنان که افراد مبتلا به دیابت نوع دوم، که شایع ترین نوع دیابت است، به هنگام صرف غذا یک نمایش خنده دار تماشا کرده و یا به یک سخنرانی طنز گوش دهند، میزان قند خون آنها کمتر افزایش می یابد. خنده بهترین درمان برای افرادی است که دوران نقاهت پس از سکته قلبی را می گذرانند. محققان در یک مطالعه متوجه شدند که خنده درمانی در این گروه از بیماران سبب کاهش فشار خون می شود. در این مطالعه 30 بیمار انتخاب شده و به دو گروه تقسیم شدند. سپس بیماران گروه اول به مدت شش هفته تحت درمانی موسوم به یوگای خنده قرار گرفتند و در درمان بیماران گروه دوم تنها از تمرین های فیزیکی استفاده شد. بیماران شرکت کننده در خنده درمانی هر هفته به مدت سه و نیم ساعت از ترکیب تکنیک های خندیدن و تمرین های تنفسی استفاده کردند. در این مطالعه ، فشار خون بیمارانی که در خنده درمانی شرکت کرده بودند به میزان محسوسی کاهش پیدا کرد، اما فشار خون افرادی که تنها از تمرین های بدنی استفاده کرده بودند تقریبا ثابت باقی ماند. احساس شادی به دست آمده پی خندیدن و بهبود حال و هوای افراد در بلند مدت، هم در اشخاصی سالم و هم در بماران سبب بهبود کیفیت زندگی می شود. همچنین پژوهشگران آمریکایی اعلام کردند که با خندیدن قلقلکی و از ته دل، به مدت 10 تا 15 دقیقه، میزان 10 تا 40 کالری انرژی مصرف می شود که د رکاهش وزن به ویژه در افراد چاق ، موثر است. در بررسی اخیر ، این کاهش وزن در افراد مطالعه شده به 2 کیلوگرم رسید. یک محقق با بهره گیری از اتاق استراحت در شرکت ها و ادارات به این فکر افتاد که اتاق هایی را با نام اتاق خنده به این گونه مراکز اضافه کند تا کارمندان بتوانند دست کم 10 تا 15 دقیقه از وقت خود را در آنجا به خندیدن سپری کنند. با وجود آن که هنوز این پیشنهاد عملی نشده و تها در حد یک طرح باقی مانده است. به عقیقده او تنها راهی است که می توان فواید خنده را به محیط کار نیز انتقال داد. باشگاه های خنده در کشورهای غربی مانند آمریکا و انگلیس ، با وجود آنکه به صورت هفته ای یک بار دایر شده و مفید هستند، کافی نبوده و نیاز افراد را بر طرف نمی سازند. چرا که انسان ها برای تامین نیازهای روحی خود را به خندیدن به صورت روزمره ، محتاجند، یکی از محاسن ایجاد اتاق خنده آن است که نیازی به گرفتن وقت قبلی نبوده و هر کس می تواند هر زمان که خواست به آنجا رفته و تا جایی که می خواهد بخندد. نکته مهم اینجاست که آیا افراد می توانند در هر زمان که اراده کنند بی دلیل بخندند و یا باید محرکی آنها را به این عمل وادارد؟ تحقیقات نشان می دهد که بسیاری از انسان ها نسبت به لطیفه هایی که می شنوند عکس العمل نشان می دهند و اگر لطیفه شیرین و بامزه باشد قطعا خنده را بر لبانشان خواهد نشاند. برای اینکه بتوانید خندیدن را تمرین کنید باید با افرادی معاشرت کنید که خوشحال و شاد هستند. آنچنان که گویی هیچ غم و غصه ای در زندگی خود ندارند و اگر هم دارند آن را بروز نمی دهند. در این گونه کلاس ها، با استفاده از تلویزیون و یا ضبط صوت، داستان هایی خنده دار و با مزه برای حاضرین پخش می شود تا افراد را به خندیدن وادار کنند. خنده را می توان به چند گروه تقسیم بندی کرد. گروه اول همان لبخندهایی هستند که افراد در هر زمان و مکانی از آن ها استفاده کنند. به عنوان مثال افراد زیادی برای اینکه پنهان ساختن ترس یا اضطراب خود لبخند می زنند؛ و یا لبخندهایی که افراد از روی تنبلی ، بی تفاوتی و یا به این دلیل که حوصله حرف زدن ندارند به یکدیگر تحویل می دهند. دسته دوم خنده هایی هستند که در مکان های خاص و با کمی احتیاط سر داده می شوند. مثلا در مکانی هایی که خندیدن بی جا و بی مورد، شخصیت فردی شخصی را زیر سوال می برد. دسته سوم خنده های بی صدایی است که پنهانی انجام می گیرد. دوستان مطلبی در مورد شخصیت شما بر زبان می آورد که به نظر شما اصلا واقعیت ندارد و شما در دل به او می خندید و یا در هنگامی که موردی را از کسی پنهان کرده اید و در دل به بی خبری او می خندید. دسته چهارم، خنده های کاملا دوستانه است؛ زمانی که از ته دل می خندید و در آن لحظه اندیشیدن به چیزی سبب خندیدن شما شده است. در این حالت تمام اعضای بدن شما از عضلات سر و صورت گرفته تا دست و حتی قفسه سینه ، شمار را در خندیدن همراهی می کنند. این نوع خنده ، بهترین و مفید ترین نوع خندیدن است؛ هر چند مهم این است که ما از یاد نبریم که باید دست کم در روز 10 تا 15 دقیقه بخندیم. ( کلرن ، 2004، مجله colleaguc magazine)
خندیدن نوعی آنتی بیوتیک طبیعی است که همه انسانها با استفاده از آن، می توانند بسیاری از دردهای خود را تخفیف دهند. خنده واکنشی است غیر ارادی که باعث انقباض هماهنگ پانزده ماهیچه صورت و سریع شدن تنفس و جریان خون و نتیجتاً افزایش ترشح آدرنالین در خون می شود که تاثیر نهایی آن ایجاد احساس لذت و شادابی در فرد است. خنده ارزانترین داروی پیشگیری و مبارزه با بسیاری از بیماریها است و باعث پائین آمدن ضربان قلب و کاسته شدن فشار خون می گردد و از آنجا که شخص را وادار می کند نفس عمیق بکشد، موجب می شود میزان اکسیژن بافتها افزایش یابد، لذا خنده باعث طولانی شدن عمر می شود. ترشح هورمون «ایمونوگلوبولین» در بدن با میزان خندیدن ما ارتباط مستقیم دارد. «ایمونوگلوبولین”» به مبارزه دستگاه ایمنی بدن با باکتریها و میکروبها کمک کرده و شخص را برای مقابله با بیماریها آماده می کند. علاوه بر آن هورمون «سایتاکیناز» که به آن هورمون شادی نیز گفته می شود، در اثر خندیدن، نوعی ماده شیمیایی خاص سیستم عصبی به نام «آندروفین» تولید می شود که در شخص اعتماد به نفس و سرخوشی ایجاد می کند. پژوهشهای دیگر بر روی خندیدن نشان می دهد که انسانها به وسیله خنده، درد را بیشتر تحمل می کنند به این دلیل که خنده ترشح آندروفینها را زیادتر می کند و آندروفینها کشنده های طبیعی درد در بدن هستند.در واقع «آندروفین» ماده ای مشابه مرفین است که در بدن ساخته می شود، مقدار این ماده در خون، در اثر ورزش و فعالیتهای نشاط آور، بالا می رود. دانشمندان انگلیسی بعد از سالها تحقیقات به این نتیجه رسیدند که یک دقیقه از ته دل خندیدن معادل 45 دقیقه ورزش، انسان را سر حال می آورد. بنابر آخرین تحقیقات علمی، خندیدن، باعث کاهش بروز انواع بیماریها ازجمله بیماریهای قلبی می شود. از طرفی خنده با ایجاد تغییراتی در راههای تنفسی، باعث می شود هوای بیشتری در بینی ما جریان یافته و به سرد شدن مغز کمک کند و هر چه مغز خنک تر باشد ما شادتر خواهیم بود. بر روی سایت اینترنتی BBC مقاله ای وجود دارد به این مضمون که، کسانی که دچار حمله قلبی شده اند در روز با حداقل 30 دقیقه خندیدن می توانند احتمال حمله قلبی دوم را تا حد قابل توجهی کاهش دهند. همچنین کسانی که فشار خون دارند نیز با وجود روحیه شاد و خندیدن می توانند فشار خون خود را در حد مطلوب نگه دارند. در حال حاضر این عقیده که قسمت اعظم بیماریها بر اثر احساسات منفی اضطرابها بوجود آمده و پیشرفت می کند،توسط اکثر روانشناسان و روانپزشکان مورد قبول قرار گرفته است . استرسها و اضطرابهای روزانه در طول زمان چنان ناهماهنگیهایی در جسم ایجاد می کند که ممکن است به بحران روانی منتهی گردد. زمانیکه هورمونهای ناشی از فشار روانی بطور دائم به مقدار زیاد تولید گردد، سیستم دفاعی بدن قادر به انجام وظیفه کامل نخواهد بود و همین راه را برای انواع عفونتها و بیماریها هموار کرده و اندامهای داخلی بدن را تحت فشار شدیدی قرار خواهد داد. خندیدن می تواند سلاح موثری برای مقابله با این فشارهای روانی و استرسهای روزمره باشد . ( همایون زارعی، 1387)
زندگی روزانه و حوادث و اتفاقات آن ایجاد عکس العمل هایی در انسان می شود که گاهی شرایط زمان و مکان اجاره بروز آن ها را نمی دهد و در نتیجه مقدار زیادی انرژی در بدن ذخیره می شود .
این انرژی های عصبی به جای آنکه صرف ایجاد معادلاتی از افکار و هیجانات جدید شود به دلیل موانع موجود ، تولید حریانی در اعصاب حرکتی در گروه های مختلف عضلات می کند و سبب ایجاد حرکات نیمه تشنجی می شود که روان شناسان آن را خنده نامیده اند .خنده پدیده ای است که غالباً برای ابراز شادمانی به کار می رود و به راستی به حقیقت این جمله ارد بزرگ پی میبریم که چه زیبایند آنانی که همیشه لبخندی برلب دارند . در بین موجودات زنده فقط انسان از این توانایی برخوردار است . خنده از نظر روان شناسان معتقدند که چون مقدار زیادی انرژی ذخیره شده و واپس زده روانی به علت شرایط مختلفی چون کنترل شدید محیط ، حوادث اتفاقی و بازداری های ذهنی راهی به بیرون پیدا نمی کنند از طریق خنده از ذهن و بدن تخلیه می شوند .به همین دلیل است که همیشه پس از خنده احساس آرامش به وجود می آید و با خود تمرکز را به همراه می آورد . روان شناسان به خنده به عنوان ضریب اطمینان ذهن و روان می نگرند که در مواقع انباشته شدن انرژی های هیجانی و مخرب نقش مهمی در بیرون راندن آن ها ایفا می کند . ( همایون زارعی، 1387)
به همین دلیل خنده از نظر علم روان شناسی دارای جایگاه ویژه و پر ارزشی است و می تواند به برقراری تعادل روانی درانسان کمک کند و زمینه سلامت روانی او را فراهم سازد . نقش ویژه ای که خنده در تخلیه فشارهای روانی به عهده دارد باعث شده که روان شناسان به متولیان امر توصیه کنند که محیط های کئاری آموزشی و خانوادگی را به محیط های شاد و پر خنده تبدیل کنند . تحقیقات نشان می دهد که واکنش خنده فرایند مغزی عصبی ویژه ای دارد . به هنگام خندید در الگوی امواج مغزی ما تغییرات قابل ملاحضه ای روی می دهد وهمه سطوح کورتکس مغز ، و نه فقط یک جتیگاه واحد ، نسبت به خنده واکنش نشان می دهند . ( همایون زارعی، 1387)
برخی از دانشمندان نیز خنده را به طوفان مغزی تشبیه کرده اند و معتقدند که خنده نقش شوک عصبی خفیف را بر روی مغزایفا می کند . از آن جا که مغز حیاتی رین ارگان بدن است و بر فعالیتهای جسمانی و روانی کنترل دارد ، هرگونه تغییر ثبتی در عملکرد آن می تواند بر عملکرد کل بدن تاثیر سفید داشته باشد . زمانی مه ما می خندیم ، مقدار بسیار زیادی از اکسیژن را به طرف سلول های بدن به ویژه سلول های مغزی می فرستیم .
می دانیم که مغز در حدود یک پنجم از کل اکسیژن مورد نیاز بدن را به تنهایی مصرف می کند بنابراین زمانی هم که مغز با خونی که از مقدار تکسیژن بیشتری برخوردار است تغذیه می شود عملکرد بهتری در مقایسه بازمانی که کمتر اکسیژن می گیرد ، پیدا می کند و در نهایت همه عملکردهای ذهنی و بدنی ما بهبود می یابند . ( همایون زارعی، 1387)
قرن هاست که گفته می شود خنده بهترین داروست، اما در سالهای اخیر ما برای این عقیده ارزش زیادی قائل نبوده ایم پزشکان ترجیح می دهند برای درمان بیماری از قرض ، جراحّی و دیگر شیوه های تهاجمی استفاده کنند. آنها احتمالا بر این عقده که لبخند زدن ممکن است موثرتر باشد، می خندند . به همین دلیل این احتمال که با لبخند زدن می توان به جنگ بیماری ها رفت ، برای پزشکانی که هفت سال صرف آموختن علم طب کرده اند سخت مضحک به نظر می رسد. در گذشته چنین تفکری حاکم بود. اما در حال حاضر پزشکان خودپی برده اند که لبخند زدن و خندیدن، در واقع به بهبودی حال بیمار، در بیمارستان کمک می کند ، در صورتیکه چهره های عبوس خود می توانند عاملی برای مداومت بیماری باشد ( هاجیکنسون ، بی تا ؛ ترجمه ادهمی ، 1373)
تاریخ طب نشان می دهد که خنده در قرن سیزدهم جهت بیهوشی و در قرن شانزدهم به منظور درمان سردمزاجی و افسردگی استفاده شده است. در قرون وسطی نیز ، مردم بعد از شامل در اتاق های بزرگی جمع می شدند و هنرنمایی دلقک ها را تماشا می نمودند و از این طریق ، به هضم غذای خود کمک می کردند. قرن ها بعد داروین و فروید خندیدن را به عنوان راهی برای رفع تنش و اضطراب معرفی نمودند ( ایلخانی ، 1381)
امروزه نیز در درمانگران متعددی از خنده برای درمانی بیماری های گوناگون استفاده می کنند. از زمانی که کازینس سردبیر وقت مجله ستردی ری وی یو پس از ترک بیمارستان و با مطالعه کتابهای فکاهی ، گوش دادن به نوارهای خنده و مشغول کردن خود به سایر فعالیت های خنده دار موفق شد بیماری خود را که پزشکان آن را علاج ناپذیر می دانستند، درمان کند. توجه پزشکان بیش از پیش به خنده به عنوان عاملی شفابخش جلب شده است ( سیلوا ، بی تا ؛ ترجمه پزشکی ، 1383)
روانشناسی جوک:
خنده جهانی است، این موضوع ربطی به این مسأله ندارد که به چه زبانی صحبت می کنیم، در چه فرهنگی پرورش یافتیم یا چه مذهبی داریم. همه ما خندیدم. روانشناسان خنده را با صحبت کردن با زبان مقایسه می کنند ما نمی توانیم آنچه را که به آن می خندیم یا صدایی را که از دهانمان خارج می شود را کنترل کنیم. تمام آنچه که ما می دانیم این است که می خندیم و خنده از تمام تفاوت های ما فراتر است. دانشمندان خنده را با رفتن به مکان های عمومی و مشاهده افراد در موقعیت های اجتماعی، با تحقیق بر روی جوک های تمام عیار و مطالعه تاثیرات آن بر روی مغز و گیرنده آن و با بررسی MRI افراد و مطالعه فعالیت مغزی آن ها در حال گوش کردن به جوک های واقعی و جوک های بی معنی ( جوک هایی که خنده دار نبودند) بررسی کرده اند. آنچه که آن ها در مورد خنده کشف کردند کمی شگفت انگیز است و می تواند توضیح دهد ک چرا برخی افراد خاص راحت تر ما را به خنده وا می دارند. ( نادری، 1388)
چهار حقیقت در مورد خنده
خنده با توجه به سن و جنسیت متفاوت است. کودکان در طول روز 400 بار می خندند و در مقابل بزرگسالان تنها 15 بار در روز می خندند. هر والدی این را تجربه کرده است. کودکان از عجیب ترین چیزها می خندند. اما خنده جزیی از رشد شناختی آنهاست. کودکانی که جوک می گویند و به جوک ها گوش می کنند، زبان ، ارتباطات و طنز را یاد می گیرند. کودکانی که حس شوخ طبعی پیشرفته ای دارند چشم انداز بهتری در آینده دارند و راحت تر می توانند با همسالانشان تعامل کنند. بر طبق مقاله ای که در Psychology today به چاپ رسیده زن ها 126 درصد بیش از مردان می خندند . مردها بزگترین ارایه دهندگان خنده هستند. ویژگی که ابتدای کودکی آغاز می شود. اگر شما به عقب بنگرید و خاطرات خود را مرور کنید، اغلب دلقک ها پسر هستند. چه چیز مرد را کمدین و زن را خنده کننده می سازد؟ این سوال هنوز به طور کامل پاسخ داده نشده است. همچنانکه ما دانش بیشتری در مورد خنده به دست می آوریم بهتر می توانیم به این سوال پاسخ دهیم. خنده بهتر می توانیم به این سوال پاسخ دهیم . خنده یک پدیده اجتماعی است. دقت کرده اید که شما زمانی که با دوستان خود فیلم خنده داری را می بینید بیشتر از زمانی می خندید که آن فیلم را تنها می بینید؟ روانشناسان این پدیده و همچنین پدیده ای به نام « خنده مسری » را برای اینکه مشخص شود ما چرا با دیگران بیشتر می خندیم مورد مطالعه قرار دادند. این مساله از ارتباط ناشی می شود . خنده ، بی کلام است؛ ابزاری بی غل و غش برای نشان دادن هیجان انسانی، این پدیده شاید بیش از هر نیروی دیگری بر روی زمین ما را به هم پیوند می دهد. تولید کنندگان تلویزیونی دهه 1950 این موضوع را پیش از اینکه هر کس دیگری این موضوع را مطالعه کند دریافتند، آن ها شروع به ساختن سریال های کمدی کردند با مخاطب خانگی بیشتر بخندد و از نمایش لذت بیشتری ببرد. به همین دلیل است که در برخی نمایش های تلویزیونی شنوندگان تلویزیونی هم می خندند تا بیننده هم با آن ها همراه شود و بیشتر بخندد. ( نادری، 1388)
انوع مختلف جوک بر قسمت هیا متفاوتی از مغز تاثیر می گذارد. بخشی از مغز که به جوک ها واکنش نشان می دهد، قشر پیش پیشانه بطنی میانی است، که جایی است که رشد شناختی ، رشد شخصیت و تعیین رفتار صحیح اجتماعی رخ می دهد. در هر صورت ، انوع مختلف جوک بخش های متفاوتی از مغز را تحریک می کنند. برای مثال بازی با کلمات یک راه به قشر پیش پیشانی دارد در حالیکه جوک های داستانی کاملا مسیر عصب شناختی متفاوتی دارند. این مطلب توضیح می دهد که چرا افراد که دچار آسیب مغزی شده اند یک جوک را خنده دار ببینند اما جوکی کاملا شبیه با آن را خنده دار ندانند یا اینکه ممکن است کاملا حس شوخ طبعی خود را از دست بدهند. ( نادری، 1388)
کمدی ها ما را می خندانند چون ما در آن ها اجزایی از خود یا کسانی که دوستشان داریم می یابیم، از خود یا کسانی که دوستشان داریم می یابیم. ارتباط خنده با جوک کم است. در تحققی در یک موقعیت اجتماعی دانشمندان یک پدیده جالب را مشاهده کردند؛ جوک به خودی خود، کم اهمیت ترین عامل در خنده بود. در واقع عبارات خاص بیشتر موجب خنده می شوند تا جوک های واقعی. هرچه گروه بزرگتر باشد میزان خنده افراد بیشتر خواهد بود. زن ها در حضور مردانی که برای آن ها جذاب هستند خنده از ته دل بیشتر از زمانی دارند که در حضور زنان یا مردانی هستند که برای آنها جذاب نیستند. آنچه که این مطلب به ما نشان می دهد این است که هرچند که خنده می تواند یخ بین دو نفر را بشکند اما آنچه که اهمیت بیشتری دار

این نوشته در مقالات و پایان نامه ها ارسال شده است. افزودن پیوند یکتا به علاقه‌مندی‌ها.